jorien, 15 december 2006
Verenigd Koninkrijk Carmarthen (wales)

Een super afsluiting voor een super periode!

Zo voor de laatste keer in Carmarthen installeer ik me achter de computer. Ik ben mijn kamer maar uitgevlucht want die grote weekendtas en niks meer aan de muren is behoorlijk deprimerend en het drukt je wel even met je neus op de feiten. Ik klik mijn waarbenjij.nu site aan en ben er helemaal klaar voor om mijn laatste verhaal te typen!

ja het woord "laatste" wordt deze week erg vaak gebruikt. Alles wat je doet doe je deze week voor het laatst en alles staat in het teken van afscheid nemen. Het ene is leuker dan het ander. Ik had geen enkel probleem om doei te zeggen tegen het Haliwell voedsel (vanavond gaan we nog even uit eten) en ook mijn bed zal ik absoluut niet missen, maar de mensen des te meer. Maandag moesten wij na een geweldig gezellige borrel bij de Principal afscheid nemen van Dave (onze outdoor instructor). Dat was wel even slikken, maar we hebben met hem een hoop super dingen mee gemaakt, dus ik kijk er met plezier op terug!
We wisten het van te voren; aan alle leuke dingen komt een eind!

Maar ik zal dit tot nu toe deprimerende verhaal eens even wat ophemelen:
Beginnend bij mijn tentamen. Maandagmorgen 9.00 uur was het zover, voor het eerst rende ik niet met mijn ontbijt over de campus maar ik was op tijd voor mijn 1e tentamen. Ik had goed geleerd en denk dan ook wel dat ik een voldoende zal hebben. Die middag hadden we Child Development en daarna zouden we hockey hebben; maar verrassend genoeg was dat weer afgelast (heel apart !) Die avond hadden we een borrel. De principal en zijn vrouw (wonen op de campus) hadden alle internationale studenten uitgenodigd. Er was wijn in overvloed en ook de kaviaar mocht niet ontbreken (dat is iets waar je mij niet voor wakker hoeft te maken). Na de borrel hebben we nog even nagezeten in de international lounge en oude herinneringen opgehaald. Gitaar er bij en lekker even zingen !
Dinsdag hadden we onze child development presentatie over Dalton. Het ging heel goed, maar ja.. praten dat kan ik ook wel! Het enige waar we mee zaten was de tijdslimiet. De presentatie mocht maar 15 minuten duren en elke keer bij het oefenen zaten we op 20 minuten. De oplossing: gewoon wat sneller praten, dan komt het allemaal goed! Ook dit hebben we tot een goed eind weten te brengen en ik ben nu dan ook helemaal klaar met school hier! Die avond hebben Annefloor en ik om het te vieren boodschappen gedaan bij Tesco en een haarkleurtje gekocht. Suzan heeft ons haar geverfd na de kerstviering. Mijn haar is nu lichtbruin en ik ben er wel tevreden mee (het zit er ook maar in voor 8 weken).
Woensdag was ik vrij en heb ik geprobeerd uit te slapen, maar dat ging niet helemaal zoals gepland. Ons diepvries plankje en de trap werden namelijk gemaakt en dat gebeurde met veel lawaai: bedankt!! Na de reparatie opende ik het vriesvak en het plankje donderde er net zo hard weer van af. Ik heb geen idee wat die man 15 minuten gedaan heeft! Na even wat geklooi met tape heb ik hem weer gefikst. Hij doet het weer, tenminste tot zaterdag (langer kan me niet schelen want dan ben ik hier toch niet meer).
Die avond hadden we een 'house party' bij de Canadezen. Erg leuk!! Op gegeven moment waren we aan het kaarten en plofte er een ontzettend dronken engels meisje naast ons neer met de mededeling: 'ik kom even kijken wat jullie aan het doen zijn'. Al glazend voor zich uit starend zat ze daar maar om vervolgens na 10 minuten nog maar een wijntje achter over te slaan. Na 2 uur ging iedereen naar de Union. Alle Engelse outfits werden weer uit de kast getrokken en ook de naaldhakken mochten niet ontbreken. Voor iemand met een schoenen fetisch is het hier echt drama!!! Leuke schoenen kennen ze hier niet. De hakken zijn zo hoog dat de meeste mensen gewoon vooruit strompelen i.p.v. lopen. Die nacht werd ik dan ook weer opgeschrikt door een schreeuwende engelse voor mijn raam: "I'm stuck!!!" Ik mijn gordijnen maar weer geopend; zat er een engels meisje met naaldhakken van-hier-tot-tokio vast in een stoeptegel. Ze was alleen zo ontzettend dronken dat ze niet doorhad dat als ze haar been optilde ze weer los kwam. Ik heb haar dan ook maar even geholpen -> dat zal ik nog missen; die schreeuwende engelsen onder mijn raam!!
Gister heb ik weer uitgeslapen en hebben we nog maar een zonnebank kuurtje genomen. Het weer is hier namelijk dramatisch en ik wil wel graag met een gezond kleurtje thuiskomen -> ik ben nu in ieder geval niet zo lijkbleek als al die engelsen. Die middag heb ik mijn tas ingepakt. Ok... ik geef toe! ik heb teveel gekocht. Ik had nooit gedacht dat een mens (ik in dit geval) zoveel mee kon nemen. Ik heb dan ook al een theorie bedacht voor op het vliegveld zodat ik hopelijk geen overgewicht moet betalen:
een mannelijke incheck meneer vinden (bij de balie), lief lachen en zeggen dat ik hier 3 maanden ben geweest. Met mijn communicatieve vaardigheden moet ik hier wel een heel eind komen. Alles zit in ieder geval in mijn koffer, ik moet hem alleen nog maar dichtkrijgen...maar dat is een probleem waar ik me over een paar uur wel druk over ga maken. Gisteravond zijn we nog met alle internationale studenten naar de bios geweest: naar "Happy Feet", een leuke comedie. En vervolgens nog een drankje in de pub. Een super afsluiting voor een geweldige periode! Ik heb die avond nog wat foto's gekeken en omdat mijn kamer nu ontzettend saai is en die van Annefloor ook, hadden we maar besloten om bij elkaar te gaan logeren. Mijn loodzware matras (bestaat voor 90% uit omhoog komende spiralen) werd om 2 uur 's nachts naar beneden gesleurd, ik heb er nog net geen hernia aan over gehouden. Na nog even te hebben gekletst zijn we maar gaan slapen om vervolgens vandaag wakker te worden voor ons laatste gezamelijke ontbijt. We verzamelden ons, met alle huisgenoten, voor de laatste keer in onze geimproviseerde huiskamer en zijn de dag goed begonnen. Ik heb mijn handbagage inmiddels ook gepakt en we gaan zo nog even met z'n allen uit eten in Carmarthen. Daarna moet ik nog "My Way" zingen met David op het marktplein en dan zit het er echt op.
O nee.... niet vergeten, ik moet nog een EG-injectie halen ! Maar dat vertel ik jullie allemaal persoonlijk wel als ik weer terug ben in NL! Ik moet nu toch eerst maar mijn koffer zien dicht te krijgen anders moet ik dat vannacht allemaal nog doen! Ik vertrek om 4.30 en ik vlieg om 14.45 en morgen om 17.00 zet ik mijn voeten weer op Nederlandse bodem!
Ik spreek jullie allemaal snel.

Dit was Pien, vanuit een zonnig/regenachtig Wales. Tot de volgende keer!! Kus

Verras Jorien in Verenigd Koninkrijk met een belletje via HalloBuitenland.nl